論源(2007/05/02)

2007/05/02初版；2011/11/28修訂；2014/05/11三版(取消黑底白字樣式)；2020/11/29四版(變更字體；藏文改採泰式分散對齊，並嵌入ཏྲེ་ཧོར།版四家注)

論之本文——p. 03401

《寶雲經》云：「若知由其依止尊重，諸善增長不善損減，則親教師或聞廣博或復寡少，或有智解或無智解，或具尸羅或犯尸羅，皆應發起大師之想。如於大師信敬愛樂，於親教師亦應信樂，於軌範師悉當發起恭敬承事。由此因緣菩提資糧，未圓滿者悉能圓滿，煩惱未斷悉能斷除。如是思已，便能獲得歡喜踴躍，於諸善法應隨順行，於不善法應不順行。」

_{tib.p. 04503}

།ཡོན་ཏན་གྱི་ངོས་ནས་སེམས་ཤིང་སྐྱོན་གྱི་ངོས་ནས་བརྟག་མི་ཉན་པ་ནི་ཚུལ་འཆལ་སོགས་ཡིན་ཀྱང་ཚིགས་བཅད་གཅིག་ཙམ་ཉན་པ་ཡན་ཆད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། བླ་མ་བསྟེན་ན་དགེ་བ་འཕེལ་ཞིང་མི་དགེ་བ་འགྲིབ་པར་རྟོགས་པས་མཁན་པོ་ཐོས་པ་ཆེ་བའམ་ཆུང་བའམ་ཤེས་པའམ་མི་ཤེས་པའམ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའམ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ལའང་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་དོ། ^བབསྐྱེད་ཚུལ་ནི། ཇི་ལྟར་སྟོན་པ་ལ་དགའ་བ་དང་་དད་པ་ལྟར་མཁན་པོ་ལའང་དད་པ་དང་དགའ་བར་བྱའོ།། སློབ་དཔོན་རྣམས་ལ་ཞེ་ས་དང་རིམ་གྲོ་བསྐྱེད་དེ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་མ་རྫོགས་པ་ནི་རྫོགས་པར་འགྱུར། ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་པ་ནི་སྤོང་བར་འགྱུར་སྙམ་སྟེ་དགའ་བ་དང་རངས་པ་འཐོབ་ཅིང་། ^བའོ་ན་ཐོས་པ་ཆུང་བ་དང་ཚུལ་འཆལ་སོགས་ཡིན་ཀྱང་དེ་ལྟར་གུས་དགོས་ན་རང་ཡང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་དེ་དང་མཐུན་་པར་སྤྱོད་དམ་སྙམ་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དགེ་བའི་ཆོས་ལ་དེ་དང་མཐུན་པར་སྤྱོད་ལ་མི་དགེ་བ་ལ་མི་མཐུན་པར་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་དང་།

^{tib.p. 04510}

論源分析——

《寶雲經》藏語དཀོན་མཆོག་སྤྲིན།，梵語 रत्न-मेघ-सूत्र (Ratna-megha-sūtra)。譯本有蕭梁沙門曼陀羅仙譯《寶雲經》（七卷）、曼陀羅仙與僧伽婆羅合譯《大乘寶雲經》（七卷）、達磨流支譯《寶雨經》（十卷）、法護譯《除蓋障菩薩所問經》（二十卷）。

T16 No. 658
梁扶南三藏曼陀羅仙譯
《寶雲經》卷六
「……如是復更觀察。我等出家。云何增廣善法。善法增已當倍愛樂深心歡喜。善法未增當令增廣。我今依怙師僧增廣善法。以是因緣於和上所。若持戒若破戒。若多聞若少聞。若聰明若無智。悉皆恭敬生世尊想。於諸世尊恭敬供養信樂歡喜。於和上所亦復如是。於阿闍梨復生恭敬。我依阿闍梨故善法增廣。菩提法分未滿足者當令使滿。諸結未斷者當令使斷。於阿闍梨復生和上想。供養如前愛樂歡喜。增長右法損減左法。如是左法不令增長。……」

經文中之「和上」即通稱之「和尚」，亦即是本論本文所示之「親教師」；文中之「阿闍梨」即「軌範師」也。

T14 No. 489

西天譯經三藏朝散大夫試鴻臚卿傳梵大師賜紫沙門臣法護等奉　詔譯
《佛說除蓋障菩薩所問經》卷第十七
五者菩薩如是觀察。我若依止於師尊已。即能增長一切善法。壞滅一切不善之法。由此因緣。於其親教師所。不以尟聞多聞有智無智持戒毀戒。應當悉起佛大師想。於彼師尊之所。愛樂信重恭敬承事。亦於軌範師所。同彼親教之師尊重恭敬。六者菩薩如是觀察。我若依止軌範師已。當於菩提分法。未圓滿者而能圓滿。諸有未斷一切煩惱而悉能斷。是故於彼軌範師所。恭敬承事如親教師想心大歡喜。而彼師尊。能以正道一切善法攝受於我。不以邪道不善之法而為攝受。

T16 No. 659

梁扶南三藏曼陀羅仙共僧伽婆羅譯
《大乘寶雲經》卷第六〈二諦品第六〉
復作是念。依何等師一切善法而得增長。一切不善而得盡滅。以是因緣。依止師僧若多聞者。若不多聞若持戒者若不持戒。恒生尊想如敬諸佛。而於和上阿闍梨邊。恭敬尊重至心承事亦復如是。而作是念。藉師僧力諸助道法。所未滿者能令得備。煩惱未滅能令滅盡。是等人邊生和上想。至心承事生大歡喜。於善法中而修順行。於不善法逆之而行。

T16 No. 660

唐天竺三藏達摩流支譯
《佛說寶雨經》卷第九
四者菩薩應當如是觀察。我既出家一切善法皆得增長。所以者何。若諸善法已得增長心生喜樂。若未增長為令增長慇懃修習。五者菩薩又應如是觀察。若增長善法除滅罪障。我當依止如是尊者。由是因緣。菩薩應隨鄔波馱耶。持戒破戒。少聞多聞。若有名稱。若無名稱。起導師想猶如世尊。生於淨信歡喜悅樂。六者菩薩當於阿遮利耶。應常尊重恭敬供養。作是思惟。我今依止阿遮利耶故。於菩提分法未圓滿者願得圓滿。於煩惱法未得除斷願得除斷。菩薩奉事阿遮利耶。如鄔波馱耶想。若有善法隨順攝受。若不善法了知不作。由此心生歡喜悅樂。

前一則　下一則