2008/10/23初版;2020/04/09修訂(重編版面,移除超連結,增訂藏文並採泰式分散對齊,並嵌入ཏྲེ་ཧོར།版四家注)
論之本文——p. 10812
《勸發增上意樂會》云:「希樂功德住林藪,不應觀察他過失,不應起心作是念,我是超勝我第一。此憍是諸放逸本,永不應輕劣苾芻,一劫不能得解脫,此是此教正次第。」
p. 10901
tib. p. 14701
ལྷག་བསམ་བསྐུལ་བ་ལས། བགོང་མའི་ཡོན་ཏན་བཐོབ་པར་འདོད་པབའི་དགེ་བློང་ནགས་ན་གནས་པ་ཡིས། །བབྱ་ར་ལ་བཞག་པ་ལྟར་ཕ་རོལ་དག་གི་སྐྱོན་ལ་བརྟག་བཔར་མི་བྱ་བསྟེ། །བྱས་ན་གཞན་གྱི་སྐྱོན་མཐོང་ཞིང་རང་ཉིད་ལྷག་པར་འཟུང་ནས་བདག་ནི་ཁྱད་པར་འཕགས་ཤིང་བདག་མཆོག་ཅེས། །བརྒྱགས་པ་དང་དྲེགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་སྙམ་དུ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་མི་བྱའོ། །བསྟེ་བྱ་མི་རིགས་ལ། རྒྱགས་བཔའམ་དྲེགས་པ་འདི་བག་མེད་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་སྟེ་བཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དགེ་སློང་མཆོག་གིས་ཀྱང་དགེ་སློང་བཡོན་ཏན་དམན་བཔ་གཞན་ལ་བརྙས་པར་ཡོང་མི་བྱ་བསྟེ། །བྱས་ན་བསྐལ་པ་གཅིག་གིས་བསམ་ཐང་ཅིག་ལ་དགེ་སློང་མཆོག་གིས་ཀྱང་ཐར་པ་འཐོབ་བཔར་མི་འགྱུར་བབའི་ཕྱིར། །འོ་ན་དགེ་སློང་དམན་པས་ཐར་པ་འཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རམ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་དམན་པས་ཀྱང་ལམ་ལ་རིམ་གྱིས་བསླབས་པས་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པར་འདི་ནི་བསྟན་པ་འདི་ལ་གོ་རིམ་བསྟེ་བབ་ཚུལ་ཡིན་བཔའི་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་སོ།། ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་མེད་པའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་མཆོག་(མཐར་ཕྱིན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་)ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པ། དེ་ལ་(བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་)དེ་དག་རེ་ཞིག་རེག་སྙམ་སེམས། །(ཀྱང་གཏན་རེག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཕྱིས་བྱར་འོས་པའི་)རིགས་པའི་རིམ་(པ་)དང་(དེ་ལ་འཇུག་པའི་)བྱ་བའི་རིམ་གྱིས་ནི། །(ཁད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་ལས་)རྒྱལ་བར་འགྱུར་གྱིས་(དང་པོ་ནས་)ཐང་ཅིག་གིས་(སམ་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་སྤོང་བར་)མི་འགྱུར། །(བའི་ཕྱིར།) (འོ་ན་ཅི་ཙམ་ན་འགྱུར་སྙམ་ན་)བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་མང་ཞིག་ན། །(བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་)དེ་ནི་(གཉེན་པོའི་)གོ་ཆ་(བརྟན་པོ་)འཇུག་(པར་)འགྱུར་(བ་ཡིན་གྱི་) གཞན་དུ་(བསྐལ་པ་གཅིག་ཙམ་དང་སྐད་ཅིག་ཐང་ཅིག་སོགས་ལ་གཉེན་པོ་རྫོགས་པ་)མིན། (པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོ།།)
tib. p. 14706
論源紀錄——
T11No.310
《大寶積經》卷第九十二〈發勝志樂會第二十五之二〉
大唐三藏法師菩提流志奉 詔譯
應生歡喜心 獨處於閑寂 若在阿蘭若 志求無上道
不應見人過 自謂最尊勝 憍恣放逸本 莫輕下劣人
前一則 下一則
沒有留言:
張貼留言