2008/09/15初版;2016/10/31修訂(重編版面,移除超連結,增訂藏文);2020/03/29三版(藏文改採泰式分散對齊,並嵌入ཏྲེ་ཧོར།版四家注)
論之本文——p. 10407
《正攝法經》云:「於諸僧伽,應如是念,謂說正法,受行正法,思惟正法,是正法田,受持正法,依止於法,供養於法,作法事業,法為行境,法行圓滿,自性正直,自性清淨,法性哀愍,成就悲愍,常以遠離為所行境,恆趣向法,常白淨行。」
p. 10410
tib. p. 14018
ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་ལས། དགེ་འདུན་ནི་བངག་གིས་ལུང་གི་ཆོས་སྨྲ་བ། བལུས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་སྤྱོད་པ། བཡིད་ཀྱིས་ཆོས་བཀྱི་དོན་སེམས་པ། བདེས་ན་སྒོ་གསུམ་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཞིང་། བལུང་དང་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་འཛིན་པ། ཆོས་ལ་བདུས་རྟག་དུ་རྟོན་པ། ཆོས་ལ་མཆོད་པ། བཆོས་སྤྱོད་བཅུའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ། ཆོས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་བ། བཟང་ཟིང་སྤངས་ནས་ཆོས་ལ་དམིགས་པས། ཆོས་སྤྱོད་པ། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། བགཡོ་སྒྱུ་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་དྲང་བ་བཉོན་མོངས་སྤངས་པས་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ། བཐེག་ཆེན་པ་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་པར་འདོད་པའི་སྙིང་རྗེ་བཆེ་བའི་ཆོས་ཅན། བསྤྱིར་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པ་སྙིང་རྗེ་ཆེ་བས་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ། རྟག་ཏུ་བའཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་དང་འདུ་འཛི་སྤངས་པའི་དབེན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་བ། རྟག་ཏུ་བཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་བཉིད་ལ་གཞོལ་བ། རྟག་ཏུ་བསྡིག་སྤོང་དགེ་བ་སྒྲུབ་པའི་དཀར་པོབའི་ཆོས་སྤྱོད་པའོ་སྙམ་མོ།། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། ངའདི་ལྟ་བུའི་ངང་ཚུལ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དགེ་འདུན་ཡིན་གྱི་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ཁྱིམ་པ་མགོ་རེག་ཡིན། འདི་ལྟར་བྱས་ན་རང་ཅག་རྣམས་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་མ་ཚུལ་པར་གདའ། ཡིན་མིན་ཞུ་དག་བྱ་འཚལ་ཞེས་ལུགས་འདིའི་བླ་མ་སྔ་མ་དག་གིས་གསུངས་སོ།།
tib. p. 14104
論源紀錄——
T17No.761
元魏天竺三藏菩提流支譯《佛說法集經》卷四:
善男子。何者是菩薩摩訶薩念僧。善男子。菩薩作是思惟。僧者名為如法語者。名為法行者。名為思法者。名為福田法者。名為住持法者。名為依法者。名為供養法者。名為所作如法者。名為如境界法者。名為修行成就法者。名為實法者。名為直法者。名為實清淨法者。名為救眾生者。名為大慈悲者。名為常寂靜境界者。名為常歸依法者。名為常自淨行法者。
前一則 下一則
沒有留言:
張貼留言