消文(2008/08/11)

2008/08/11初版；2016/06/20修訂(重編版面，移除超連結，增訂藏文)；2020/02/19三版(變更字體；藏文改採泰式分散對齊，並嵌入ཏྲེ་ཧོར།版四家注)

論之本文——p. 09911

由是若於攝分所說此諸理上，能引定解，專心依仰，必無不救，故應至心發起定解。由能救自二種因中，外支或因，無所缺少，大師已成，然是內支，未能實心持為歸依，而苦惱故。

^{p. 09913}

_{tib. p. 13314}

^ཇགསུམ་པ་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིད་ཆེས་གལ་ཆེ་ཚུལ་ནི་དེས་ན་བསྡུ་བ་ནས་གསུངས་པ་འདི་རྣམས་ལ་ངེས་པ་དྲངས་ནས་རྩེ་གཅིག་པའི་བློ^བས་རེ་བལྟོས་འཆའ་ནུས་ན། མི་སྐྱོབ་པ་མི་སྲིད་པས་སྙིང་ཐག་པ་ནས་ངེས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། ^བསྐྱབས་གནས་ཀྱི་རང་སྐྱོབ་པ་ལ་^བཕྱི་ནང་གི་རྒྱུ་གཉིས་^བཚང་དགོས་པ་ལས་ཕྱིའི་ཡན་ལག་གམ་རྒྱུ་ནི་མ་ཚང་བ་མེད་པར་སྟོན་པས་བསྒྲུབས་ཟིན་ཀྱང་། ནང་གི་ཡན་ལག་^བསྐྱབས་གནས་ལ་བློ་བཀལ་ནས་སྐྱབས་སུ་འཛིན་པ་མ་བྱུང་བས་^བསྔར་ཕན་ཆད་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།

^{tib. p. 13318}

消文紀錄——

由是若於〈攝分〉所說此諸理上，能引定解，專心依仰，必無不救，故應至心發起定解：因此，如果對於〈攝決擇分〉所闡述的以上四種歸依的道理，能夠生起堅定的信解，進而專心依止仰望，必定都可以獲得救護，所以應該虔誠地生起堅定信解。攝分，指《瑜伽師地論》卷五十一至卷八十之〈攝決擇分〉。消文者按，應歸依之四因相出自卷六十四〈攝決擇分中聞所成慧地〉，請參考論源(2008/08/09)。

由能救自二種因中：從能夠獲得救護的兩種因來看。

外支或因，無所缺少，大師已成：外支或外因，也就是外在因素，並不欠缺，因為佛陀已經具足了這四歸依因。

然是內支，未能實心持為歸依，而苦惱故：然而，內支或內因未全，因為還未能實實在在地以三寶作為歸依處，所以苦惱始終無法斷除。

我對這段本文之理解——

宗大師教誡行者歸依境已經具備，但是求解脫者未能實實在在地以三寶為歸依處，所以始終無法斷除苦惱。

前一則　下一則