消文(2008/03/24)

2008/03/24初版；2015/01/28修訂(重編版面，增訂藏文，移除超連結)；2019/02/07三版(變更字體，藏文改採泰式分散對齊，並嵌入ཏྲེ་ཧོར།版四家注)

論之本文——p. 07811

此復現見多已先盡，所餘壽量，雖剎那許亦無可添，然其損減，則遍晝夜無間有故。《入行論》云：「晝夜無暫停，此壽恆損減，亦無餘可添，我何能不死。」

^{p. 07813}

_{tib.p. 10419}

དེ་ལའང་སྔར་དུ་མ་ཞིག་ཟད་སྣང་ཞིང་ཚེ་ལྷག་ལ་ཡང་སྣོན་པ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མེད་པར་འབྲིད་བྱེད་ཉིན་མཚན་ཀུན་ཏུ་བར་མ་ཆད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཉིན་མཚན་^བསྐད་ཅིག་ཀྱང་སྡོད་པ་ཡོང་^བཡེ་མེད་པར། །^བབདག་གི་ཚེ་འདི་^བདུས་རྟག་ཏུ་གོད་^བཔ་སྟེ་ཆུད་ཟོས་པར་འགྱུར་ཞིང་། །^བདེ་ལ་སྣོན་པའང་^བནི་གུད་ནས་སམ་ལོགས་ཤིག་ནས་འོང་^བབ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ན། །བདག་ལྟ་^བབུ་འཆི་བར་ཅིས་མི་འགྱུར། །^བཏེ་འགྱུར་བར་ངེས་སོ།། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།

^{tib.p. 10503}

消文紀錄——

此復現見多已先盡：而且，現世可得的壽量多半已經耗盡。現見，請參考消文(2006/12/20)。

所餘壽量：所剩餘的壽量。

雖剎那許亦無可添：即便是一剎那的壽量，也不會增長。

然其損減：相反地，所餘壽量之減損。

則遍晝夜無間有故：卻是遍及於晝夜六時不曾間斷。

《入行論》云：《入行論》說。

晝夜無暫停，此壽恆損減，亦無餘可添，我何能不死：白天晚上不曾暫停，這壽量常時地損減，卻不會增長剎那壽量，我如何能夠不死呢？

我對這段本文之理解——

宗大師闡釋當我們警覺壽無可添的嚴重性時，現世可得之壽量多半已經耗盡，而所餘壽量又剎那不會增長，減損則是不曾間斷，大師並且引《入行論》證成所釋。

前一則　下一則