論源(2008/03/24)

2008/03/24 初版；2015/01/28 修訂(重編版面，增訂藏文，移除超連結)；2019/02/07 三版(變更字體，藏文改採泰式分散對齊，並嵌入 ཏྲེ་ཧོར། 版四家注)

論之本文——p. 07812

《入行論》云：「晝夜無暫停，此壽恆損減，亦無餘可添，我何能不死。」

^{p. 07813}

_{tib.p. 10501}

སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཉིན་མཚན་^བསྐད་ཅིག་ཀྱང་སྡོད་པ་ཡོང་^བཡེ་མེད་པར། །^བབདག་གི་ཚེ་འདི་^བདུས་རྟག་ཏུ་གོད་^བཔ་སྟེ་ཆུད་ཟོས་པར་འགྱུར་ཞིང་། །^བདེ་ལ་སྣོན་པའང་^བནི་གུད་ནས་སམ་ལོགས་ཤིག་ནས་འོང་^བབ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ན། །བདག་ལྟ་^བབུ་འཆི་བར་ཅིས་མི་འགྱུར། །^བཏེ་འགྱུར་བར་ངེས་སོ།། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།

^{tib.p. 10503}

論源分析——

२ पापदेशना नाम द्वितीयः परिच्छेदः।

2 Pāpadeśanā nāma dvitīyaḥ paricchedaḥ|

रात्रिंदिवमविश्राममायुषो वर्धते व्ययः।

rātriṃdivamaviśrāmamāyuṣo vardhate vyayaḥ|

आयस्य चागमो नास्ति न मरिष्यामि किं न्वहम् ॥४०॥

āyasya cāgamo nāsti na mariṣyāmi kiṃ nvaham||40||

如石法師譯注《入菩薩行》

第二品〈懺悔罪業〉

39.晝夜不暫留，此生續衰減，額外無復增，吾命豈不亡？

釋：逝者如斯，日夜剎那都不曾停留，今生的壽命持續地衰減下去，而且也無從額外增添，身為有情的我又怎會不死呢？

隆蓮法師譯《入菩薩行論廣解》

卷二〈懺悔品〉

無間晝夜如逝水，年命消竭不暫留，空乞延年何可得，人生安得長不朽。

釋：行住臥三一切時中，日夜剎那不停，此生壽命恆時損減，絕無增益，如是豈不可推知我決定死。知必死也。且何時死亦不決定，故於淨罪應須勵力。消竭者，言日夜時時消竭也。

分析者按：英文廣論注釋n. 252 BCA:2.40，BCA為Bodhisattva-caryāvatāra之縮略；2.40義為第二品第四十偈，然而此與漢譯所示之第三十九偈有出入。

前一則　下一則