消文(2008/03/12)

2008/03/12初版；2015/01/09修訂(重編版面，增訂藏文，移除超連結)；2019/01/21三版(變更字體，藏文改採泰式分散對齊，此段無ཏྲེ་ཧོར།版四家注)

論之本文——p. 07701

若於此事思惟怖畏，則於此等有可修作，能令臨終無所怖畏。若未成辦如是諸義，總之不能脫離生死，特當墮落諸惡趣故，深生畏懼，臨終悔惱。

^{p. 07703}

_{tib.p. 10207}

དེ་ལ་ནི་དེས་སྐྲག་པ་བསམས་ན་དེ་དག་བསྒྲུབ་ཏུ་ཡོད་པས་འཆི་ཁར་མི་སྐྲག་པ་བྱར་ཡོད་ལ། དོན་དེ་དག་མ་བསྒྲུབས་ན་སྤྱིར་འཁོར་བ་ལས་མི་ཐར་བ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་ངན་འགྲོར་ལྟུང་བས་འཇིགས་ནས་འཆི་བའི་ཚེ་འགྱོད་པས་གདུང་བར་འགྱུར་ཏེ།

^{tib.p. 10210}

消文紀錄——

若於此事思惟怖畏：如果能夠對這件事（指死亡離別之事）串習思惟，而生怖畏之心。

則於此等有可修作：那麼在這些事方面（指滅除諸惡趣因、成辦增上生因與決定勝因）就可以有所作為。

能令臨終無所怖畏：能夠使我們臨終的時候無所怖畏。

若未成辦如是諸義：如果未能成辦這些義利（指滅諸惡趣因、成辦增上生因與決定勝因）。

總之不能脫離生死：總的來說，不能超脫生死輪迴。

特當墮落諸惡趣故：特別來說，一定墮入三惡道。

深生畏懼：所以對於死亡感到極為畏懼。

臨終悔惱：臨終的時候必定悔恨熱惱。

我對這段本文之理解——

宗大師教誡行者應串習思惟死亡離別而起怖畏，則能修作滅除墮惡趣因，成辦增上生因與決定勝因，臨終時無所怖畏。反之，則不能超脫生死輪迴，當墮諸惡趣，致使臨終生畏懼起悔惱。

前一則　下一則