2023/11/04

消文(2008/08/05)

2008/08/05初版;2016/06/13修訂(重編版面,移除超連結,增訂藏文)2020/02/14三版(變更字體;藏文改採泰式分散對齊,並嵌入ཏྲེ་ཧོར།四家注)

論之本文——p. 09902

如《百五十頌》云:「若誰一切過,畢竟皆永無,若是一切種,一切德依處。設是有心者,即應歸依此,讚此恭敬此,應住其聖教。」謂若有一,能辨是依非依慧者,理應歸依,無欺歸處佛薄伽梵。由此亦表法及僧寶。如《歸依七十頌》云:「佛法及僧伽,是求脫者依。」

p. 09904

tib. p. 13213

སྤེལ་བཞི་བསྟོད་པ་བརྒྱ་ལྔ་བཅ་པ་ལས། སྔར་དྲིས་པའི་ལན་གྱི་ཚུལ་ནི། སྐྱབས་གང་ཞིག་ལ་ནི་ཉེས་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཀུན། །གཏན་ནས་ཡོང་ཡེ་མི་མངའ་ཞིང་། །དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱབས་གང་ལ་ཡུལ་དུས་རང་བཞིན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། །ཡོན་ཏན་ཕྱོགས་རེ་བ་མ་ཡིན་པར་རིགས་ཐམས་ཅད་གནས་པའམ་ལྡན་པར་གྱུར་པ། །དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་གང་ལ་འདུག་ནའང་སྔར་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་སྐྱོབ་པའི་སྐྱབས་འཚོལ་བར་འདོད་པའི་གང་ཟག་དེ་ལྟ་བུ་དག་ལ་བླང་དོར་ལ་དཔྱོད་པའི་གལ་ཏེ་སེམས་ཤིག་ཡོད་ན་ནི། །དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱོན་ཀུན་ཟད་ཡོན་ཏན་ཀུན་ལྡན་དེ་ཉིད་ལ་ནི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཞིང་། །དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་བསྟོད་པ་དང་སྐྱབས་དེ་ནི་ཟང་ཟིང་ལུས་ངག་བསྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་བསྟཉེན་བཀུར་བ་དང་། །སྐྱབས་དེ་ཡི་ལུང་རྟོགས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་གསུམ་གྱིས་རིམ་གྱིས་ཞུགས་ནས་གནས་པའི་རིགསསོ།། ཞེས་མིང་དོན་གྱི་འབྲེལ་བ་གསལ་པོར་མ་སྦྱར་བར་སྐྱོན་ཀུན་ཟད་ཡོན་ཏན་ཀུན་རྫོགས་དེ་སྐྱབས་སུ་འོས་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྐྱབས་དང་སྐྱབས་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་འབྱེད་པའི་བློའི་མཐུ་ཞིག་ཡོད་ན་ནི་ལེགས་པར་བརྟགས་པའི་ཚེ་བསླུ་བ་མེད་པའི་སྐྱབས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དུ་མཐོང་ནས་དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་རིགས་སོ།། རྩ་འགྲེལ་འདི་དག་གིས་ནི་སྐྱབས་སུ་འོས་པ་དེ་འདྲ་རྙེད་ནས་སྐྱབས་སུ་མི་འགྲོ་ན་སེམས་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན། དེ་ཡང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་སྐྱོན་ཀུན་ཟད་ཡོན་ཏན་ཀུན་ལྡན་དེ་ལྟ་བུ་གང་ལ་འདུག་པ་དེ་གཏན་གྱི་སྐྱབས་སུ་འོས་ཤིང་དེ་ལེགས་པར་བརྟགས་ན་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་ཀྱི་གཞན་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་གཏན་གྱི་སྐྱབས་སུའོས་པར་བསྟན་པ་དེས་ནི་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ཀྱང་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ། མཚོན་ཚུལ་འོག་ཏུ་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་གྱི་ཡོན་ཏན་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་སྐྱབས་འགྲོ་བདུན་ཅུ་པ་ལས། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་འདི་ནི། །ཐར་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་གཏན་གྱི་སྐྱབས་སུ་འོས། །ཞེས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་མིང་དོན་འབྲེལ་པ་གསལ་པོར་སྦྱར་ནས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ།།

tib. p. 13220

消文紀錄——

如《百五十頌》云:像《百五十頌》當中所說。百五十頌,梵語 शत पंचासत्क नाम स्तोत्र  (Śata-pañcāsatka-nāma-stotra),造者為摩咥里制吒尊者 मातृचेट (Mātṛceṭa)或馬鳴菩薩 अश्वघोष (Aśvaghoṣa),唐義淨譯為《一百五十讚佛頌》,全一卷,以百四十八頌讚佛功德。

若誰一切過,畢竟皆永無:如果有誰的一切過失徹底究竟地永遠斷除。《略論》:「誰於一切惡,從本悉皆無,……。」

若是一切種,一切德依處:(如果有誰)不論何時都是一切功德的依處。《略論》:「……誰於一切中,住一切功德。」

設是有心者,即應歸依此:如果是有智慧的人,就應該歸依他。消文者按,指應歸依偈頌前兩句所指涉之對象。

讚此恭敬此,應住其聖教:應該讚歎他、恭敬承師他,應該安住於他的聖教當中。

謂若有一,能辨是依非依慧者:意思是說,如果能分辨是否為依處的具慧者。

理應歸依,無欺歸處佛薄伽梵:照理來說,就應該歸依無欺誑的歸依處——佛薄伽梵。

由此亦表法及僧寶:從這點可以知道,也表示應該歸依法寶與僧寶。

如《歸依七十頌》云:就像《歸依七十頌》所說。歸依七十頌,梵語 त्रिशरण गमनसप्तति (Triśaraṇa-gamanasaptati),造者月稱菩薩,梵名चन्द्रकीर्ति (Candrakīrti)

佛法及僧伽,是求脫者依:佛法僧三寶是希求解脫者的歸依處。

我對這段本文之理解——

宗大師引《百五十頌》與《歸依七十頌》,闡釋應歸依境乃佛法僧三寶。

前一則 下一則

沒有留言:

張貼留言