2010/06/13初版；2018/10/05修訂(重編版面；移除超連結；增訂藏文採泰式分散對齊，並嵌入ཏྲེ་ཧོར།版四家注)
論之本文——p. 17704
善心死者，是於有粗想時，若細想行時，善心即捨，住無記心。彼於爾時，於曾習善亦不能憶，他亦不能令其憶念，不善亦爾。故細想行時，一切死心，皆是無記。
p. 17705
tib. p. 24313
ཇགཉིས་པ་ཕྲ་མོའི་འཆི་སེམས་ཐམས་ཅད་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་པ་ནི། དགེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་འཆི་བ་ནི་འདུ་ཤེས་རགས་པ་ཡོད་པའི་བར་ལ་ཡིན་གྱི། འདུ་ཤེས་ཆ་ཕྲ་མོ་རྒྱུ་བའི་ཚེ་ནི་དགེ་བའི་སེམས་ལྡོག་ཅིང་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་སེམས་སུ་འགྱུར་ཏེ། དེས་དེའི་ཚེ་སྔོན་གོམས་པར་བྱས་པའི་དགེ་བ་ལ་ཡང་བརྩལ་བར་མི་ནུས་ལ། གཞན་གྱིས་ཀྱང་དྲན་པར་བྱེད་མི་ནུས་སོ།། མི་དགེ་བ་ལ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བས་འདུ་ཤེས་ཕྲ་མོ་རྒྱུ་བ་འཆི་སེམས་ཐམས་ཅད་ལུང་མ་བསྟན་ནོ།།
tib. p. 24320
消文紀錄——
善心死者：（前面所說的）善心死的意思。
是於有粗想時：是在有粗想的時候。
若細想行時，善心即捨，住無記心：如果等到細想現行的時候，善心就捨掉了，於是停留在無記心的狀態。
彼於爾時，於曾習善亦不能憶，他亦不能令其憶念，不善亦爾：到這個階段，既不能自己憶念曾經串習的善，也不能經由他人憶念起善。不善的也是如此。
故細想行時，一切死心，皆是無記：所以，到了細想現行，所有的死心都是無記心。
我對這段本文之理解——
這段本文再提示善心死是於粗想階段，進入細想階段時，一切死心都是無記心。